Weingut Dennis Wolf

Wolven nu ook al in de wijngaard?
Dennis Wolf, jonge wijnboer in Grosskarlbach, wijnstreek Pfalz, ten zuiden van Mainz. Werkte na zijn opleiding aan de wijnhogeschool in Giesenheim bij wijnboeren in Duitsland, Nieuw-Zeeland en Frankrijk. Onder andere bij, even wat name-dropping, Didier Dagueneau (Pouilly-Fumé) en Jean-Louis Chaves (Hermitage). Jaja, niet de minsten.
Begon daarna, in 2014, voor zichzelf met een gepachte wijngaard, een deel van de Laumersheimer Kirchgarten.

Grosse Lage

Laumersheimer Kirchgarten. Niet alleen een romantische naam,  met dromerige associaties van bedauwd gras, eindeloze vergezichten, bloeiende kersenbomen en heerlijk rinse purperen kersen… Maar ook een zogeheten Grosse Lage, vergelijkbaar met de Franse Grand Cru. De supertop dus.
Wijn die daar wordt gemaakt heet Grosses Gewachs. Tenminste, als je lid bent van de VDP. Ik zal u niet vermoeien met de eigenaardigheden van het Duitse wijncertificeringssyssteem, maar in het kort: je mag die aanduiding Grosses Gewachs alleen gebruiken als je lid bent van die VDP (Verband Deutscher Prädikats- und Qualitätsweingüter). Maar wijnboeren die een wijngaard hebben op zo’n superplek kunnen om uiteenlopende redenen toch geen lid willen worden. Daar is natuurlijk een hoop ongeloofwaardige kletspraat bij, maar soms zijn er voor de hand liggende goede redenen. Zoals in dit geval: de vorige wijnboer leverde de druiven aan een coöperatie, en die had wel een VDP. Dennis, als nieuwkomer, had dat natuurlijk niet, dus toedeloe Grosses Gewachs.

Nu weet Dennis ook helemaal niet of hij wel lid wil worden, want dan word je in een keurslijf gedwongen waar je als avontuurlijke jongeling niet in past. Vergelijk de Franse natuurwijnboeren, die geen eigen club willen, wetend dat dat leidt tot verwatering etc.. Of de boeren die het Bio label vaarwel zeggen omdat dat hol is geworden, gestolen als het is door de grootindustrie.
Wat Dennis wel weet is dat hij het in ieder geval anders, beter, wil doen dan de generaties voor hem. Zo is hij gestopt met synthetische middelen in de wijngaard, werkt hij alleen met eigen gisten en laat hij zijn wijnen 2 jaar rusten voor hij ze verkoopt. En hij voerde veel meer vernieuwingen door, allerlei technische dingen (laat snoeien, must-oxydatie etc.). Als u er meer over wilt weten, vraag het me.

Toen ik zomer 2018 door een prettig toeval in contact kwam met Dennis had hij over de commerciële kant nog nauwelijks nagedacht. Drie oogsten, van 2015 tot 2017, lagen rustig te rijpen in houten vaten van 600 liter in zijn koele kelders en te wachten op Dennis’ beslissingen. Ruimte voor mij dus om de ontwikkeling van een jonge wijnboer van het begin af aan mee te maken.

Super wijngaard, super wijn

Over naar de wijn. De Riesling druiven komen dus van een wijngaard op de Laumersheimer Kirchgarten (Grosse Lage) en van wijnstokken geplant in 1985. Ondergrond van kalk, met een aktief kalk percentage van meer dan 50%, en een toplaag van lösch. Gelegen op het zuiden. Oogst met de hand. Het sap wordt op geen enkel moment gepompt, alles gaat met zwaartekracht, geen filering, zeer weinig sulfiet, 24 maanden rijping van de most op de schillen.
Dennis heeft nog helemaal geen wijn verkocht, heeft alleen links en rechts flessen uitgezet, bij profs en liefhebbers om commentaar en advies te krijgen. Wij zijn nu de eerste. In de benijdenswaardige positie een geweldige wijn van een super wijngaard van een geweldige wijnmaker aan te kunnen bieden. En voor een heel aanlokkelijke prijs, gezien de kwaliteit van de wijn en gezien wat de buren hier voor prijzen vragen.

Wij hadden met Dennis de nodige discussie over de naamgeving, en vooral of dat Laumersheimer Kirchgarten nou wel of niet op het etiket komt, maar dan zonder Grosses Gewachs erbij, want dat mag dus sowieso niet. Heeft ie zijn wijn toch maar laten testen door de instanties en op de 2016 mag die naam wel, op de 2015 niet, want daar proefden het proefcomité een spoortje hout in. Nou jaaaaa..

De wijnen van Dennis Wolf: