was successfully added to your cart.

Winkelmand

Bien Boire en Beaujolais 2016

By 22 april 2016 april 14th, 2019 Verhalen

wijnvriend-imperialHebben jullie ook zoveel azijn geproefd?, vroeg (P’tit) Max Breton de dag na de beurs, toen we even een afzakkertje van zijn briljante Morgons bij hem haalden. Ik schrok. Nee, eigenlijk niet, dacht ik.
Wijn is een labiel tussenstadium tussen druivensap en azijn, zei ooit een slimmerik.

Nou had ik hooguit een vijfde van de honderden wijnen geproefd, maar ik voelde me ontmaskerd. Ik had wel vieze dingen geproefd, dat wel. En echt lekkere. Dat is altijd maar een kleine minderheid. En wijnen die me tegenvielen, en die me meevielen.

Enfin, de BBB, de Bien Boire en Beaujolais, de voorjaars Beaujolais-beurs in het schitterende kasteel van Pizay. Behoorlijk uit de krachten gegroeid, er waren nu meer dan 150 wijnboeren. Ik hoorde dat de organisatoren (o.a. Matthieu Lapierre) het vanaf volgend jaar dan ook anders gaan aanpakken. Dus dit was de laatste BBB in deze vorm.

Het weekend begint met de vlucht naar Lyon. En daarna gaat het steady van Jetje.
Zo net tegen lunchtijd kun je bij de eerste wijnboer zitten, dit keer Gerard Descombes. Die nam alle tijd en liet ons veel van zijn 2015’s proeven uit veel verschillende barriques. Ik kan maar één ding zeggen: verrukkelijk. Vooral de Fleurie vond ik meesterlijk, net de wijn die wij nog niet hebben van Descombes. Dat gaat snel veranderen natuurlijk. Jammer dat we voor de 2015 nog ongeveer 2 jaar moeten wachten, want Descombes wil dat zijn wijn flesrijping heeft voor hij hem verkoopt. Maar de 2013 en 2014 zijn ook zalig hoor.

Al knipperend tegen de zon, hup voor een kleine lunch naar het cafeetje in Fleurie, die met die schitterende wijnkaart. Waar veel niet van was, want het nieuwe wijnjaar moet vaak nog worden geleverd. Dan maar een bekende Beaujolais tout-court van Metras. Ach, helemaal niets te klagen. Voor je het weet is het alweer einde middag, dus op naar de Chambres d’ Hôtes en daarna naar onze stek in Chaintré. Hee, Chaintré, daar zit toch Philippe Vallette, zullen we daar eerst even langsgaan?
Philippe was er niet maar wel vader Gérard, die ons ontving als teruggekeerde zonen. U moet weten dat ik Vallettes wijn jaren heb geïmporteerd zo rond 2005. Allemachtig wat is dát lekker zeg. Serieus, compact, gewichtig, mineraal, fluwelen fruit, concentratie. Ik móet daar weer wat mee gaan doen. Maar de prijs….o wat jammer dat niet ál mijn klanten miljonair zijn.

Eten in Chaintré, verrukkelijk, beter dan voorgaande jaren vond ik. Cathérine Jambon, die van Philippe, bediende ons. En genoeg lekkers erbij te drinken.

Na een verwikkende nachtrust op naar de casse croute op de cours van Jean-Louis Dutraive, waar Tout Beaujolais in de loop van de middag langskomt. Onze types dan hè. En voor de meegenomen paling (ik weet het, het kan eigenlijk niet meer) en Oude Remeker, doen ze een moord. En de gasten nemen ook andere lekkere happen mee, in de vorm van patés, worst, quiches etc.
Dus ik heb gekmakend lekker spul geproefd uit de streek, maar ook uit de Jura, de Bourgogne, de Rhône etc. Zo lekker, dat spuug je niet allemaal uit. Het eind van de borrel staat me dan ook niet heel helder voor de geest.

Wel weet ik dat we de volgende ochtend op het eigenlijke doel van de reis waren. Om een uur of half elf was het al behoorlijk druk, maar nog niet dringen. Een goed deel van de dag breng je dan proevend, bijpratend, netwerkend door. Leuk, gezellig, spannend, veel lekkers (daar gaat u nog van horen van ons), een paar tegenvallers. Maar azijn…???

Een en ander doorbroken door een gratis lunch met van die lekkere saucisson pistaché uit de streek. Van Dany natuurlijk, de eerste die je altijd waar dan ook in de Beaujolais na 10 minuten tegen het lijf loopt. Duizend couverts of zo, ga er maar aanstaan.

’s-Avonds dachten we lekker te eten in het café in Fleurie, daar werden een stuk of honderd beursgangers verwacht voor een speciaal wijnboerenmenu. Daar konden we wel, o nee toch niet want alles al vol, ja toch wel maar vroeg, o nee, toch niet, want de kok kan niet van het schema afwijken. Pfff. Waar dan heen, vroegen we de lieftallige serveerster, hoe is het hiernaast? Weet ik niets van, daar eet ik nooit, was haar antwoord. In ieder geval hadden ze daar wel plaats, zodat we er een eenvoudige doch voedzame maaltijd aten. En de wijnkaart was ook al weer zo jaloersmakend. Een Metrasje dan maar. Hè, alweer….

De volgende dag tegen het middaguur naar Max Breton, we kennen hem inmiddels 25 jaar, en o,o, wat is zijn wijn lekker. Daarna langs Cyril Alonso, vorkje prikken en glaasje drinken. En tenslotte op naar Lyon, naar les Halles ‘Paul Bocuse’ voor het likkebaardend fijne stalletje (inmiddels wel een volwaardige Stal) van Coletta Sybilia, voor nog wat verschillende worstsoorten.

De leeg meegenomen koffer bleek op de luchthaven dan ook een kilootje of 27 te wegen. Vooruit dan maar, zei de incheckster.
En allemaal heel aangekomen!

En wat heeft de BBB ons nou opgeleverd?

Wel, we krijgen weer wijn van Karim Vionnet. We krijgen de Fleurie van Anthoine Sunier (de broer van) en die van Gerard Descombes. Verder een heerlijke nieuwe witte en rode Jura, vanaf oktober. Waarschijnlijk gaan we in zee met een nieuwe Bourgogne leverancier, uit Marsannay. En in de serie van Cyril Alonso vonden we zijn heel lekkere syrah, die komt ook in het najaar. Dus hou onze website in de gaten….